سيري در سخن عشق

دل نوشته

ziyadamavandi — Fri, 04 Sep 2009 04:04:58 GMT

آموخته ام که..........وقتی با کسی روبرو میشویم انتظار لبخند جدی از سوی ما دارد.

اموخته ام که........فرصتها هیچ گاه ازبین نمی رود بلکه شخص دیگری فرصت از دست داده ما را تصاحب میکند.

آموخته ام که ........آرزویم این است که قبل از مرگ مادرم یکبار به او بیشتر بویم.

دوستش دارم

آموخته ام که .......همه می خواهند روی قله کوه زنگی کنند اما تمام شادی ها وپیشرفتها وقتی رخ میدهند که در حال بالا رفتن ازکوه هستید

آموخته ام که...........................................

خدایا

ziyadamavandi — Sun, 30 Aug 2009 21:12:18 GMT

ziyadamavandi — Sun, 30 Aug 2009 21:02:18 GMT

سخته یکی بهت بگه.........

ستاره شو ببینمت.

یکم که بگذره بگه.........................................

دیگه نیا نبینمت.

شب!!!

ziyadamavandi — Sun, 30 Aug 2009 21:00:12 GMT

کنم هر شب دعایی کز دلم برون رود مهرت

ولــی...............

آهسته میگویم الهی!

بی اثر باشد دعایم

غروب دهکده

ziyadamavandi — Sat, 17 May 2008 12:13:54 GMT

دو چشم خسته او در جویبار طغیان بود

صدای ناله اش آغاز بادو باران بود

شکوه خنده روز طلوع صبح سپید

میان همهمه گرد باد پنهان بود

غروب دهکده آرام بر زمین میریخت

و شام آمده از راه شکل دیوان بود

دوباره گریه کنان از غروب خاک گذشت

پرنده ای که در این شهر تیره حیران بود

دلم ز جور تو ای روزگار دون پرور

به دست باد خزانی چو بید لرزان بود

بیا به حال زمین زار زار گریه کنیم

ستاره ای که گذشت و شکست ایمان بود

دریغ بی تو در آن قحط سال عشق امید

تمام حاصل عمرم بدست طوفان بود

ضیا دماوندی

دریغ

ziyadamavandi — Wed, 30 Apr 2008 12:42:18 GMT

ای کاش تو را ندیده بودم

ای چشمه شور و سازم

می ترسم از انکه ز اتش دل

بیرون فتد از حجاب رازم

* * *

صد یاد از ان شبی که خاموش

در پرتو سیمگون مهتاب

تا صبح کنا ر بستر تو

بیدار نشستم و تو در خواب

* * *

صد یاد از ان شبی که دستم

در دست تو پیچ و تاب می خورد

در خلوت خانه مستی عشق

ما را به دیار خواب می برد

* * *

ای بی خبراز غم دل من

یادار که با تو یار بودم

عمری به ره وصالت ای دوست

سر گشته انتظار بودم

* * *

هر جند که سخت دارمت دوست

ای بلبل دلنواز زیبا

عمریست که می گداذم اما

وصل از تو نمیکنم تمنا

* * *

من میروم ای امید جانها

تو اتش جان دیگران شو

من میروم از وصال نومید

تو مایه شعر این و ان شو

* * *

من میروم و تو نیز دانم

در دامن دیگری کنی جای

خوش باش و بخند شاعر غم

در وادی مرگ مینهد پای

* * *

ای مرگ بیا و چاره ای کن

سوز دل بی قرار مارا

از سینه عشق و سینه شعر

خالی کنم از غم تو جا را

* * *

ای مرگ بیا که دیر گاهیست

در پنجه ارزو اسیرم

لبریز شدست جام صبرم

دیگر ز حیات خویش سیرم

سلام بر حسین بن علی (ع)

ziyadamavandi — Thu, 24 Apr 2008 07:14:18 GMT

سلامم بر حسین بن علی باد

جهان از خون پاکش منجلی باد

حسین ای مقتدای اهل ایمان

توئی خورشید دنیای شهیدان

حسین ای مبدا و امکان هستی

رگ مردانگی در جان هستی

حسین ای مظهر پاک خدائی

تو خورشید زمین کر بلائی

حسین ای زاده زهرای اطهر

تو از جنس بشر هستی فراتر

توئی سر چشمه عرفان معنا

ولی با این همه تنهای تنها

تو از جنس نوری وما از جنس خاکیم

که از امروز و فردا بیمناکیم

به ما درس مروت داده ای تو

به شیعه فخر و عزت داده ای تو

* * * *

گره افتاده در کارم چه سازم

گرفتارم گرفتارم چه سازم

بیا دستم بگیر ای جلوه حق

که ازتو نور و رحمت گشته مشتق

دلم با کربلایت خو گرفته

و شعرم از تو رنگوبو گرفته

دل من گرچه گاهی سردوتار است

ولی در عاشقی چشم انتظار است

چرا از کربلایت دور ماندیم

میان ابر غم مستور ماندیم

دل مردم به سنگ خاره ماند

به سان امتی بی چاره ماند

اماما عصر نامردی و زور است

نگاه چشم و دل تاریک و کور است

* * * *

سلام ای مظهر ذات خدائی

درود ای شاهد کرب وبلائی

سلامم بر تو و یاران پاکت

سلامم بر تو وبر عطر پاکت

سلامم بر شهیدان رهت باد

هر انکس که به کوی عشق جان داد

به فرزند تو باید اقتدا کرد

و ظلمت را مبدل بر ضیاء کرد

* * * *

شیخ بهایی

ziyadamavandi — Tue, 22 Apr 2008 10:33:21 GMT

سخنی چند در رابطه بیوگرافی شیخ بهائی به بهانه روز بزرگداشت آن عارف فرزانه

قدیمی ترین ماخذی که در احوال و نسب و خاندان بهاالدین محمد شیخ عاملی در دست است تاریخ عالم آرای عباسی است .که اسکندر بیک منشی شاه عباس بزرگ که خود او معاصر و محشور با شیخ بود در سال ۱۰۳۸یعنی ۸سال پس از مرگ اوبه پایان رسانده در ان کتاب در جلد اول در ذکر سادات عظام و علمای کرام زمان جنت مکان شرح حالی از شیخ بهایی دارد که نام او بها الدین محمد پسر شیخ حسین بن عبدالصمد آورده است .و بعد از آن کتاب قدیمی ترین مرجع در احوال شیخ کتاب سلافتلعصر فی محاسن شعرا بکل مصر تالیف سید صدرالدین علی خان بن نظام الدین احمد حسینی حسنی مدنی معروف به ابن معصوم است که در سال ۱۰۸۲یعنی ۵۲سال بعد از مرگ شیخ تالیف ششده دران کتاب نام و نصب او را بها الدین محمد بن حسین بن عباصمد عاملی حارثی همدانی نوشته است و سومین کتاب لو لو تی البحرین تالیف یوسف بن احمد بحرانی در سال ۱۰۹۹شصت و نه سال پس از مرگ وی به پایان رسیده در نصب او چنین آمده است وی از قراءجبل عامل و حارثی نصب به حارث همدانی که از خواص اصحاب امیر المومنین علی (ع) می باشد.

بر گرفته از مقدمه استاد سعید نفیسی بر کتاب اشعار و آثار شیخ بهایی

نور هدایت

ziyadamavandi — Sun, 09 Mar 2008 10:51:45 GMT

من ساخته راه جنون دل خویشم

خارج شدم از خویش برون دل خویشم

در شهر غزل عا قبت از پای فتادم

زندانی اعصار و قرون دل خو یشم

ای کاش بتابد به دلم نور هدایت

در برزخ تاریک درون دل خویشم

در مدرسه عشق به دستور معلم

خواننده ابیات جنون دل خویشم

شاد باش ای دل بهاران می شود

ziyadamavandi — Sat, 01 Mar 2008 12:31:18 GMT

شاد باش ای دل بهاران میشود

عشق گل در سینه مهمان میشود

گر شوی همراه گلهای بهار

هستی ات خوش عطر و ریحان میشود

هد هد باد صبا هم در بهار

خوش نوا در باغ و بوستان میشود

تا که می رقصی به بزم شعر من

در دل دیوانه طوفان میشود

زیر نور ماهتاب آرزو

خانه دل نور باران میشود

تا که ایمن باشد از آفات ماه

در پناه سرو پنهان میشود

باش در شب همدم شعر ضیاء

با تو قصر دل فروزان میشود

۱۳۸۴بهار