من ساخته راه جنون دل خویشم

خارج شدم از خویش   برون دل خویشم

در شهر غزل عا قبت از پای فتادم

زندانی اعصار و قرون دل خو یشم

ای کاش بتابد به دلم نور هدایت

در برزخ تاریک درون دل خویشم

در مدرسه عشق به دستور معلم

خواننده ابیات جنون دل خویشم

                           عشق گل در سینه مهمان میشود

گر شوی همراه گلهای بهار

هستی ات خوش عطر و ریحان میشود

هد هد باد صبا هم   در بهار

خوش نوا در باغ و بوستان میشود

تا که می رقصی   به بزم شعر من

در دل دیوانه طوفان میشود

زیر نور ماهتاب آرزو 

خانه دل نور باران میشود

تا که ایمن باشد از آفات    ماه

در پناه سرو     پنهان میشود

باش در شب همدم   شعر ضیاء

با تو قصر دل فروزان میشود

                    ۱۳۸۴بهار                

نمانده صبرو قرارم سر قرار بیا

به لب رسید مرا جان ز انتظار بیا

در انتظار به باور رسیده ام اما

بیا که می کشدم رنج انتظار بیا